Tagarchief: coaching

De nachtmerrie

Iedereen heeft het wel eens. Dat je wakker schrikt uit een intense nachtmerrie en dat je gewoon even het licht aan moet doen om door te laten dringen dat het echt maar een droom was. Dat had ik vannacht. Lees verder De nachtmerrie

Mama’s tranen

Afgelopen week heb ikzelf de nodige tranen laten vloeien. Het was een heftige week met erg emotionele momenten. Een van mijn beste en oudste vriendinnen verloor na een heftig gevecht de strijd tegen kanker. Lees verder Mama’s tranen

Huid op huid contact

Huid-op-huid contact meteen na de geboorte is niet zomaar een modegril. Het is al tijden bekend dat door huid-op-huid contact het parasympatisch zenuwstelsel van je baby geactiveerd wordt. Dit zorgt er onder andere voor dat de hoeveelheid stress in je baby verlaagd wordt. Lees verder Huid op huid contact

Uitspraken van moeders

Tijdens coachingsconsulten vertellen moeders mij veel. Heel veel. En soms zitten er pittige uitspraken bij. Uitspraken waarbij je als moeder misschien denkt: oh eindelijk, ik ben dus niet de enige die dat heeft… Maar ook uitspraken die choquerend zijn, waarvan je moet huilen of juist ontzettend in een deuk ligt. Met toestemming van de moeders in kwestie mag ik vandaag een aantal van de leukste, mooiste, heftigste uitspraken met jullie delen.

Lees verder Uitspraken van moeders

Vijftig tinten grijs…

Als deBabycoach hang ik geen vaste manier van werken aan. DeBabycoach werkt vanuit een handelingsvisie en niet vanuit een vaste methodiek. Want wat voor het ene kind prima werkt, werkt in een andere situatie, in een ander gezin, van geen meter.

Ik werk dus met een rugzak aan materialen, kennis en ervaring, maar wat bij een gezin uit het ‘pretpakket’ wordt gehaald, is elke keer weer anders. Ik werk vaak en graag met de draagdoek en ergonomische draagzak, maar wie ben ik om aan te geven dat dat voor elk kind geschikt is? Bij sommige gezinnen is het op het moment dat ik word ingeschakeld een crisissituatie. Maandenlang slaaptekort, urenlang huilen op een dag, niet goed lopende voeding… het loopt op een gegeven moment zo hoog op dat ouders ten einde raad zijn. Mijn taak is dan de situatie te stabiliseren en pas als dat gelukt is weer verder op te bouwen richting hechting, vertrouwen en groei.

Hoewel ik het basisprincipe van Natuurlijk Ouderschap en Attachment Parenting volledig ondersteun, is dat in sommige situaties en in sommige gezinnen niet passend en/of haalbaar. En dat is prima. Elke ouder is vrij om hier zijn eigen keuzes in te maken. Er is geen goed of fout. De situatie is nooit zwart of wit. Als babycoach werk ik in zoveel verschillende gezinnen en situaties, dat ik meer in grijstinten denk. En weet je wat ik nu zo mooi vind aan al die tinten grijs die ik in al die gezinnen zie? Grijs is nooit hetzelfde. Het is geen vaststaand gegeven. Grijs kan altijd veranderen in een nog mooiere tint grijs.

Empathisch vermogen

Sinds ik zelf moeder ben geworden, merk ik dat ik makkelijker huil. Om het minste of geringste voel ik me emotioneel geraakt. Een ontroerende foto, een mooi liedje op de radio of iets wat mijn kinderen zeggen tegen me. Bam… weer die tranen in mijn ogen. Bam… weer die brok in mijn keel. Maakt dat me dan meer een watje dan voorheen? Eerst dacht ik van wel. Want het maakte me soft, makkelijker te raken en snel uit het veld geslagen. Lees verder Empathisch vermogen

Perfectionistische moeders

Ik zie ze vaak tijdens coachingsgesprekken: de perfectionistische moeders. De mama’s die een bepaald beeld voor ogen hebben van het moederschap en daar ook aan willen blijven voldoen, zelfs als dat ten koste gaat van… ja alles eigenlijk. Lees verder Perfectionistische moeders

Herstel na de bevalling

Gisteren las ik een bericht op Facebook over hoe lang het herstel na een bevalling meestal duurt. We verwachten van vrouwen dat ze na hun bevallingsverlof meteen weer aan het werk kunnen en dat ze ook weer helemaal de oude zijn. Dat is echter meestal niet zo.

Lees verder Herstel na de bevalling

Een dag uit het leven van deBabycoach

Onderstaand blog is gebaseerd op een van mijn deBabycoach-consulten. Met goedkeuring van mijn cliënten mocht ik hun verhaal (anoniem) met jullie delen.

Het is vrijdagochtend en de telefoon gaat. Ik hoor een wanhopige moeder van een 4 weken oude baby vertellen dat ze er helemaal doorheen zit. “Ik snap haar gewoon niet,” zegt ze gefrustreerd. “Wat ik ook doe of juist niet doe, het maakt niet uit: ze blijft maar huilen en ik weet niet wat ik nog meer kan doen.” Ik hoor dat ze vecht tegen haar tranen, want ja, wat wil je ook als je al 4 weken een ernstig slaaptekort hebt; een mens is niet gebouwd op maar 3 of 4 uur onderbroken slaap per dag. Ondanks dat ik vandaag een vrije dag heb, rij ik toch naar haar toe. Lees verder Een dag uit het leven van deBabycoach

Een persoonlijke terugblik…

Vandaag is voor mij persoonlijk een bijzondere dag, namelijk de verjaardag van mijn dochter, Faile. Voor mij aanleiding om terug te blikken op een mooie, maar zware dag in mijn leven. Een persoonlijk verhaal dus. En ook een best ingrijpend verhaal.

Lees verder Een persoonlijke terugblik…

Waarom is baringspijn nuttig?

Afgelopen zaterdag was ik aanwezig bij de studiedag van Vereniging Samen Bevallen. Een heel interessante en leerzame dag en dit blog gaat over een van de lezingen van die dag, namelijk over baringspijn. Pijn wordt tegenwoordig als afvalproduct gezien; het hoort er niet meer bij (zoals vroeger) en zou er eigenlijk ook niet meer mogen zijn. De opmars van de ruggenprik als pijnbestrijding en de zelfgekozen keizersnede, laten dat zeker zien. Verloskundige Irena Veringa vertelde tijdens haar lezing waarom baringspijn juist nuttig is. Hoe kan pijn nou nuttig zijn, vraag je je misschien af. Goede vraag! Ik vertel je hieronder (een deel van) wat Irena hier over te vertellen had en mijn eigen interpretatie hierop.

Lees verder Waarom is baringspijn nuttig?

Symposium Zwangerschap en Mental Health

Op 17 maart 2016 ben ik naar het Symposium Zwangerschap en Mental Health geweest en aangezien er best veel mooie dingen zijn besproken, heb ik besloten om hier maar eens een blog aan te wijden. Natuurlijk zijn er ook nog verbeterpunten, maar ik bekijk het liever van de positieve kant. 😉 Alhoewel ik die dag aanwezig was als bestuurslid van Stichting ZEHG (Zwangerschapsmisselijkheid En Hyperemesis Gravidarum), beschrijf ik het in dit blog uiteraard ook vanuit mijn rol als DeBabycoach®, als cursusleidster Samen Bevallen, als coach en zelfs een beetje als moeder.

Lees verder Symposium Zwangerschap en Mental Health

Hooggevoeligheid bij baby’s

HooggevoeligheidHooggevoelig zijn. Je hoort en leest er de laatste tijd steeds vaker over. Als ik dit gedicht zo lees, is het alsof ik mijn zoon beschreven zie staan. Bijna letterlijk. Ik herken er ook mezelf in; ik ben ook hoogsensitief, maar kan daar al veel beter mee omgaan dan mijn kinderen dat kunnen.

Ook in mijn werk kom ik veel hooggevoelige kinderen tegen. Kleine baby’s die supergevoelig zijn voor indrukken van licht, geluid, geur en aanraking. Maar ook kindjes die gevoelens en emoties feilloos oppikken en daar vaak nog niet mee om kunnen gaan. En wat kun je dan doen als ouder om zo’n kindje op dat moment te helpen en te begeleiden bij het leren omgaan met die hooggevoeligheid?

Lees verder Hooggevoeligheid bij baby’s

Overprikkeling

Toen ik mijn zoon deze week ophaalde bij een vriendje, wilde hij niet mee naar huis. Hij had heerlijk gespeeld en wilde niet dat daar een eind aan kwam. Maar aangezien ik die avond moest werken, moesten we wel naar huis om te eten. Ik merkte aan hem dat hij boos werd en even later heel hard moest huilen. En toen realiseerde ik het me weer: mijn hoogsensitieve mannetje had die dag teveel prikkels gehad en dat kwam er nu uit. Dus liet ik het gewoon toe; dit was zijn manier van verwerking van alle indrukken van die dag. Hij werd boos op me en zei dat hij niet meer van me hield. Sterker nog, hij zou nooit meer van mij houden. En de hele terugweg in de auto heeft hij oorverdovend en hartverscheurend zitten huilen. Eenmaal thuis aangekomen, was hij nog steeds verdrietig, maar niet meer zo overstuur. En toen hij begon te eten, kon ik merken dat er steeds meer rust bij hem kwam.

Dit fenomeen van overprikkeling zie ik ook vaak bij baby’s. De meest voorkomende hulpvraag die ik krijg als deBabycoach, heeft betrekking op het vele huilen van een baby en hoe dat dat verminderd kan worden. Vaak is de oplossing simpeler dan je denkt. Lees verder Overprikkeling

Wat leer jij van je kind(eren)?

In het eerste jaar na de geboorte van mijn zoon, leerde ik meer over mezelf, dan in die 30 jaar ervoor bij elkaar; ik maakte meer persoonlijke groei door dan welke school of opleiding dan ook ooit zou hebben kunnen doen.

Iets dat je als jonge ouder absoluut moet leren, is flexibiliteit. Een spreekwoordelijk It's okay not to be perfectsprongetje en hup… ik kon mijn hele dag weer aan gaan passen. Voor een hoogsensitief en perfectionistisch persoon als ik, was dat vaak lastig. Pas bij de geboorte van mijn dochter zag ik in dat ik beter haar het ritme kon laten bepalen in plaats van haar in het ritme van het gezin mee te laten draaien, met als gevolg dat ze veel minder huilde en veel beter sliep.

Lees verder Wat leer jij van je kind(eren)?

De zwarte wolk (deel 3)

De vorige keer schreef ik in mijn blog over A., een cliënte van me die na haar zwangerschap niet op een roze, maar een zwarte wolk zat. In mijn blog van deze keer lees je over hoe het haar hierna verging.

Drie jaar na de geboorte van haar eerste kind raakte A. spontaan zwanger van een tweede kindje. A. en haar man waren net gestopt met het gebruik van voorbehoedsmiddelen en hadden al een afspraak staan voor een volgende vruchtbaarheidsbehandeling in het ziekenhuis, maar dat bleek dus niet nodig. Ze hadden zich, samen met mij, goed voorbereid op een volgende zwangerschap waarin A. mogelijk weer HG zou krijgen. We zijn bezig geweest om haar zwangerschap zowel fysiek als emotioneel draagbaar te houden. Onder het motto ‘leuker kunnen we het niet maken, maar wel makkelijker’, probeerden we zoveel mogelijk valkuilen getackeld te hebben. Lees verder De zwarte wolk (deel 3)

De zwarte wolk (deel 2)

In mijn vorige blog schreef ik over A., een cliënte van me die tijdens haar zwangerschap niet op een roze, maar een zwarte wolk zat. In mijn blog van deze keer lees je over hoe het haar na haar zwangerschap verging.

Tijdens haar zwangerschap was A. in een sociaal isolement terecht gekomen en ze vond het moeilijk om daar na haar zwangerschap weer uit te komen. En dat was het moment waarop ik haar voor het eerst ontmoette; ze wilde na haar zwangerschap weer zichzelf worden en met een coachingstraject hoopte ze een goede eerste stap te zetten. En dan wel met een coach die wist wat ze had doorgemaakt, want ze wilde zich niet weer moeten verantwoorden voor hoe zij alles als zwarte wolk had ervaren. Lees verder De zwarte wolk (deel 2)

De zwarte wolk (deel 1)

Een tijdje terug had ik een coachingsgesprek met een cliënte van me en stukken van haar verhaal wil ik met haar toestemming graag met jullie delen. Niet alleen omdat haar verhaal veel indruk maakte op mij, maar ook omdat sommige (ex-)HG-ers zich hierin (deels) zullen herkennen. De persoon in kwestie wil graag anoniem blijven, dus zal ik haar hieronder A. noemen. En voor het geval dat je niet weet wat HG betekent, verwijs ik je naar deze informatie.

Vóór A. voor de eerste keer zwanger werd, was zij een bezig bijtje die naast haar fulltime baan ook op veel andere vlakken actief was. Ze deed vrijwilligerswerk, was een fanatiek paardrijdster en had een druk sociaal leven. Toen zij na een traject van vijf jaar vruchtbaarheidsbehandelingen uiteindelijk zwanger was, kon ze haar geluk niet op. Zelfs niet toen ze na twee weken misselijk begon te worden en soms moest overgeven. Want ja, dat hoorde er tenslotte bij, dacht ze, die ochtendmisselijkheid. Maar zoals bij zoveel HG- Lees verder De zwarte wolk (deel 1)